Relationele Fysica, new and improved

_________T° ↑_________
A₂ + B₂ + O₂ → AB + CO₂ + r

r ≈ E_k = 0 en E_p = ∞

(A = zij, B = ik)

Bewaar de engel / Beware of the angel

Sandy Volz

- + -

+ Nee, liever gestreepte sokken, die passen bij mijn ondergoed.
Ik denk even aan haar, voor mij, met enkel een paar streepjes aan.
Ik lach, maar wil niet zeggen waarom. Ander onderwerp.
- Bolletjes?
+ Rare.
Ja, speciaal voor haar. Nog even, voor dat ze ontdekt dat ik doodnormaal ben.
- Nee, doodnormaal.
Verdomme, ik kan niet liegen als ze zo kijkt. Ik geef mezelf prijs en merkwaardig genoeg kost het me niets meer dan mijn hoofd.
+ Verlies je hart niet.
Mij waarschuwen? Een primeur, want de anderen namen aan zonder te vragen of kregen meer dan ze gaven.
- Geen zorgen, dat heb ik nog, het is alleen net wat gegroeid.
En weer die lach, weer een paar ogen die kleiner worden, maar weer wat meer kijken, dieper, dwars door de ruimte waar ooit mijn gezond verstand stond.
+ Waar kijk je naar?
- Je bent mooi als je lacht.
Ze is mooi.
- Je bent adembenemend, fluister ik onhoorbaar in haar lippen.

Postmodernistische exploraties vervolgd

“You or I walk into a room and we see a ceiling, four walls and a floor. A post-modernist walks into a room and sees that the ceiling is also the floor to the room above and the floor is also the ceiling to the basement below. The four walls are also the walls to the adjacent rooms and what is outside.”

- Kate Bornstein

black is the new black

Postmodern toneel

1.

VERTELLER Flash-forward naar wat binnen zes minuten zal gebeuren.
Gordijn opent. A en B, twee mannen, komen elk van de tegenovergestelde kant van de scène op. Ze dragen zwart en geen schoenen.
A Gij!
B Gij!
A Ik veracht u!
B Ik veracht de grond waar ge op loopt!
A en B vechten wild en vol overgave. Ze rollen over de grond.
Gordijn sluit.

VERTELLER Het stuk.
Gordijn opent. A en B komen elk van de tegenovergestelde kant van de scène op.
A Gij!
B Gij!
A Ik veracht u!
B Ik veracht de grond waar ge op loopt!
A en B vechten wild en vol overgave. Ze rollen over de grond.
Gordijn sluit.

2.

Gordijn opent. A en B komen elk van de tegenovergestelde kant van de scène op.
A Waarom draagt ge geen schoenen?
B Omdat ik in een postmodern toneelstuk meespeel.
A en B kijken de toeschouwers aan.
Gordijn sluit.

3.

Gordijn opent. A en B komen elk van de tegenovergestelde kant van de scène op.
A Ik zie u graag.
B Ik zie u graag.
A en B kussen passioneel.
Gordijn sluit.

EINDE

Diversie

Kijk: Jan de Bray - De ouders van de schilder


Lees: Regression analysis correlates calorie surplus and book deficiency with drug use, divorce and teen pregnancy.

Luister: The National - Cardinal Song

Mathematics

Commitment Issues: 1 + 1 + ... + 1 = 1
Nesting Urge: 1/2 + 1/2 = 2
=>
1 + 1/2 = 0

You're killing me. You do me good.

I remember you.
The city was made to fit the size of our love.
You were made to fit the size of my body.
Who are you?
You’re killing me.
I was hungry. Hungry for infidelities, for adultery, for lies and for death.
Since forever.
I wasn’t sure that you, one day, would fall upon me, just like that.
I was waiting for you with an unlimited impatience, steadily.
Devour me. Deform me in your image, so that no one else, after you, can understand the reason for so much desire.
We will be alone, my dear.
The night is never going to end.
The day is not rising on anybody.
Never. Never again. Finally.
You’re killing me.
You do me good.
We will weep for the perished day, with conscience and care.
We will weep for the lost souls, perished in the heat of winter.

casually translated from French. Hiroshima Mon Amour - Marguerite Dumas

Modals/Morals

+ We mustn’t.
- We shouldn’t.
+ We ought not to.
- We’d better not.
+ We dare not.
- We couldn’t.
+ We might.
- We could.
+ We can.
- We shall.
+ We will.

We did.

It's dark

, or were you expecting something lighter?

----

Last night, I ran into my future.
She was raw, tough and hot.
Surrounded by people, but essentially alone.
She asked: ‘Got a light?’
I said: ‘Yes I do, lots.’
She: ‘I had three, but I lost them, somewhere along these nights.’

She: ‘Will I ever get the hang of this life?’
I: ‘I don’t know. I thought you would, by now.’
She smiled. ‘Smart ass.’
I: ‘Why are you here and not with her?’
She: ‘I’m with you. That is all you need to know.’
She’s not my freedom, she whispered, closely to my ear.
‘What is, then?’
‘ … ’ I’m looking to run, into you, maybe, into some other stranger or directly into the darkness, she said silently.

She: ‘What time is it?’
I: ‘It’s late, too late.’
We kissed goodbye and she went back to her life and I returned to mine, waiting for a better future to come by.

maximum altitude 23:45, 98% full

Het is zo hard (bijna) volle maan vannacht. U en ik weze verwittigd.