Boeken

In de categorie Pas Aangekocht, Al Gelezen

- XII 1. Zwarte Vrijdag - Jean Van Hamme & William Vance (strip)
spanning & ontspanning

- De Ondraagelijke Lichtheid van het Bestaan - Milan Kundera
het boek dat ik had willen schrijven

In de categorie Pas Aangekocht, Maar Nog Niet Gelezen

- Hiroshima Mon Amour - Marguerite Duras
scenario van de gelijknamige film uit de jaren '50

- Promessi Sposi - Alessandro Manzoni
vader van het moderne Italiaans

- Carmina - Catullus
Odi et Amo en andere

- The Philosophy of Physics - Roberto Torretti
500 blz. puur wetenschappelijk genot

In de categorie Reeds Lang Aangekocht, Maar Nog Niet Gelezen

- Mrs Dalloway - Virginia Woolf
ik strand, door externe omstandigheden, altijd op pagina 40

- The Complete Works - William Shakespeare
een must-have

- Macbeth - William Shakespeare (vertaling)
idem

- Plays - Oscar Wilde
let's see what the fuss is all about

Poëzie_, Reflecties_

Het begin van mijn leven

Ligt aan de volle maan (jawel, richt uw neus naar de hemel en snuif het bevroren licht op vannacht) of aan de tijd van het jaar waarin mijn geest geteisterd wordt door overbodige feitenkennis over triviale vakken zoals Latijnse Taalkunde (wist ù dat bezittelijke voornaamwoorden geïntensiveerd worden door de toevoeging van het suffix -pte? Wel ik ook niet). U hebt het begrepen, voor studenten, een subcategorie van de mens die anders van het meest zorgeloze bestaan op aarde kan genieten, worden gekweld door de, oh the horror, examenperiode, tudutudutudu (score van Jaws). Waar ligt het dus aan (tussen alle bijstellingen ben ik de draad van m'n zin verloren) dat ik vandaag niets anders wil doen dan, wel, niet leren? Ik wil schrijven! Bij de meter papier en bij de liter inkt!

Langzaam schuifelde ze dichterbij. De eerste zin is het belangrijkste, dacht ze. Ze had niet meer misleid kunnen zijn. Niet haar woorden, nog lang niet gesproken, telden, maar haar handelingen. Hoe ze al altijd naar hem keek, zijn blik ontwijkend, en hoe ze met opzet altijd naast hem kwam zitten op die bank in het park, dat was wat hem had geraakt. Ik zit naast het begin van mijn leven en het durft me niet in de ogen te kijken, zei hij tegen zichzelf. Het begin van mijn leven, het begin, herhaalde hij, in de hoop dat ze hem kon horen en eindelijk zou spreken.

De Maan_, Narratief_

The Hours

Hoe vaak komt het voor dat film en boek elkaar aanvullen?

Reflecties_

Random

Zo zo Mia, je hebt de waterketel laten vallen.
Ja Fred, ik weet het, het is niet nodig dat je zo kijkt, de derdegraads brandwonden zijn herinnering genoeg aan dat onfortuinlijke feit.

Reflecties_

Volle maan

De maan is bijna vol. De rust wedergekeerd.
Het is koud. De winter opnieuw.
Het is warm. De onrust nog steeds.

It is the very error of the moon;
She comes more nearer earth than she was wont,
And makes men mad.

Othello - Act 5, Scene 2 | W.Shakespeare


Poëzie_, De Maan_

The Death of Thomas Chatterton

Henry Wallis - The Death of Chatterton

Poëzie_

Louis Couperus - Extase

Kent u hem nog? Louis Couperus met zijn Extase.
Lees hoodstuk 5 nog eens...

Pijn, pijn om hem! Een zwaard door haar ziel voor hem!

Poëzie_

De 7 hoofdzonden

Uit de statistieken blijkt dat menig bezoeker op deze blog terecht komt door de zoektermen de zeven hoofdzonden in een willekeurige zoekrobot in te voeren. Laten we hen geven waarvoor ze gekomen zijn:

De zeven hoofdzonden zijn:

1. Superbia (hoogmoed - hovaardigheid - ijdelheid - trots)
2. Avaritia (hebzucht - gierigheid)
3. Luxuria (onkuisheid - lust - wellust)
4. Invidia (nijd - gramschap - jaloezie)
5. Gula (onmatigheid - gulzigheid- vraatzucht)
6. Ira (woede - toorn)
7. Acedia (traagheid - luiheid - vadsigheid)

Welnu, de clou, de filosofie van vitium indachtig, plachten wij de bovengenoemde afwisselend, tegelijkertijd, nu eens dan weer, telkens opnieuw te beoefenen. Het zij gezegd.

Dienstmededelingen_, Reflecties_

Het dilemma

Ik kan niet blijven. Ga dan. Ja? Nee. Dan blijf ik. Nee, je kan niet. Nee. Ja.

Poëzie_, Reflecties_

De honderdste

Stilletjesaan, ongemerkt zelfs is de honderste bezoeker gisteren de blog ingeslopen. Proficiat voor deze nobele onbekende, u wint, om precies te zijn, niets.
...
Na deze officiële, zeer plechtige prijsuitreiking wil ik alle lezers, de honderdste incluus, bedanken voor de aandacht die zij dezer dagen en vanaf de stichting van deze pagina hebben opgebracht. Merci mannen, da pakt mij nu echt sie! :-)

Ok, over tot de orde van de dag:
Ik verkeer in een diepe staat van intrieste treurigheid (pleonasme, ik weet het, maar hier gebruikt als stijlfiguur). Waarom? Wel, omdat onze kleine kater (lees er de post Giancarlo il piccolo gatto op na) van zijn warme nest, ons huis, is weggevlogen. Hij is nu al een week weg. Ik wens hem veel succes, daar in de wijde wereld.

Dienstmededelingen_